بسمه تعالی

ایران با جمعیتی حدود 65 میلیون نفر جمعیت و یکی از کشور های در حال توسعه در حوزه خاورمیانه با این که سهم چندانی در صنعت دنیا ندارد اما متاسفانه یکی از بزرگترین مصرف کنندگان سوخت در دنیا می باشد این در حالی است کشور های اروپایی چین ، روسیه با وجود دارا بودن چندین  برابر خودرو اما به نسبت سوخت بسیار کمتری مصرف می کنند.

در ایران قسمت قابل توجه ای از بودجه سالانه به واردات بنزین اختصاص داده می شود که به تازگی شاهد ناکافی بودن واردات حتی در این حجم عظیم می باشد . ایران با توجه به دارا بودن ذخایر غنی نفتی و گازمتاسفانه نه تنهاقادر به تولید بنزین در پالایشگاه های داخلی خود جهت صادرات این محصول مهم و استراتژیک نمی باشد بلکه مجبور به واردات عظیمی از بنزین جهت مصرف داخلی خود است .

در دهه اخیر با پر رنگ تر شدن این مشکل راه حل هایی مد نظر قرار گرفت مانند تاسیس پالایشگاه های بیشتر ، گران کردن بنزین ، سهمیه بندی آن ، توزیع بنزین توسط کارت های هوشمند و اخیرا گاز سوز کردن خود رو ها و استفاده از سوخت CNG به جای بنزین که دولت متعهد گردید تا برنامه پنج ساله تمام خودرو های کشور را گاز سوز کند .

اما کالایی پیچیده مانند بنزین درتعادل اقتصاد بسیار پیچیده ای مانند اقتصاد ایران دارای وزنه ای سنگین می باشد که دارای ارتباطات پیچیده و غیر قابل کنترل با بخش های مختلف اقتصاد است و تاثیراتی قطعی بر صنعت ، حمل و نقل ،ودر نهایت بر روی افزایش قیمت ها دارد و حتی به نوبه خود برحوزه ی سیاست نیز تاثیر می گذارد.

در شرایطی که در اقتصاد روابط پیچیده ای بین قسمت های مختلف ان وجود دارد و هر جزءای از آن تاثیرات  قابل توجهای بر سایر قسمت ها دارد افزایش در قیمت کالای استراتژیکی مانند بنزین باعث تاثیر در حمل و نقل و تاثیر حمل و نقل در صنعت ؛ تاثیر در مواد اولیه ؛ .... که باعث بوجود امدن یک چرخه ی افزایش قیمت می گردد که حتی جزئی ترین کالا ها نیز از آن مستثنی نیستند. وکالایی معمولی در این چرخه چندین بار افزایش قیمت می یابد .

اما آیا این همه ارتباط بین بنزین و سایر قیمت ها منطقی است؟